Curcuma is een populair kruidensupplement, met goede onderbouwing voor een ontstekingsremmend effect bij breed spectrum aan ontsteking gerelateerde aandoeningen. Zo zijn bij artritis, eczeem, inflammatoire darmziektes, maar ook bij terugkerende luchtweginfecties goede resultaten geboekt met curcuma.

Met toename van de populariteit, groeit ook de discussie omtrent de opneembaarheid van curcuma. De curcuminoïden, de werkzame stoffen uit curcuma, worden maar in zeer kleine hoeveelheden teruggevonden in het bloed na suppletie met het pure kruid. Ontwikkelaars springen hierop in door technieken te bedenken om de opneembaarheid te vergroten. Denk aan het toevoegen van zwarte peper of het inkapselen van curcuminoïden in een vetstructuur, zoals bij fytosomale curcuma is gedaan. Uit onderzoek blijkt inderdaad dat de biobeschikbaarheid van de fytosomale vorm beter is.

Opmerkelijk is dat het gros van de studies waar curcuma ‘groot mee geworden is’ zijn gedaan met de pure vorm van curcuma. Deze curcuma is dan wel gestandaardiseerd op de hoeveelheid curcumine die het bevat, maar de hoeveelheid die daadwerkelijk in het bloed terechtkomt na het innemen van een gram curcuma is klein. De overige curcuminoïden lijken zich op te hopen in de darm, en niet in het lichaam terecht te komen. En toch werden goede resultaten geboekt op systematische ontstekingsbeelden.

Dit zou je als volgt kunnen verklaren. De darm staat bekend als centrale factor in het immuunsysteem. Denk aan de zogenaamde ‘lekkende darm’, waarbij de darmbarrière dermate is aangetast dat ongewenste stoffen door het epitheel lekken en zo een ontstekingsreactie veroorzaken, of een verstoring van de darmmicrobiotica. Beide fenomenen worden in verband gebracht met velerlei systemische ontstekingsbeelden. Dit draagt bij aan een verklaring voor de beperkte effectiviteit van lokale behandelingen met crèmes en injecties van bijvoorbeeld huids- en gewrichtsklachten, wanneer de ontsteking continue vanuit de darm wordt aangewakkerd.

Wanneer we weer teruggrijpen naar het curcuma verhaal, zou het best eens kunnen dat een deel van de effectiviteit van suppletie terug te voeren is naar het effect in de darm. Door ontsteking in de darm te remmen wordt tegelijkertijd een rem op systemische ontstekingsreactie gezet. Door het gebruik van nieuwe technieken, zoals het inkapselen van de curcuminoïden in een vetstructuur kan de hoeveelheid curcuminoïden die daadwerkelijk wordt opgenomen worden vergroot. Deze vorm van curcuma leent zich dan ook goed voor de systemische ontstekingsbeelden.

Maar, vergeet hierbij dus ook de darm niet! Probeer bij een vermoeden van een lekkende darm de darmwand te ondersteunen. Lijkt er sprake van dysbiose na bijvoorbeeld een antibioticakuur of recente infectie? Werk dan ook aan herstel van de darmmicrobiotica. Op die manier past curcuma perfect in een integrale aanpak van (systemische) ontstekingsbeelden.

Bron: Pharmactueel, september 2017

 

Comments

comments

All rights reserved Salient.